Accueil Occitan Chroniques occitanes Allemagne, Occitanie et logistique industrielle

Allemagne, Occitanie et logistique industrielle

tolosaTolosa est le centre européen de regroupement de la production aéronautique. Ce fut un choix politique et nous ne le devons pas aux pouvoirs centralistes français, bien loin de ça (il n’y a jamais eu de politique industrielle française pour Occitània). C’est pour cette raison que l’aéroport de Tolosa aura des relations importantes avec toutes les capitales aéronautiques européennes, et notamment avec Hamburg, mais aussi avec les pôles militaires de toute l’Europe. L’aéroport de Tolosa demande une liaison avec New York, ce qui semble logique vu le développement actuel de Tolosa, et au vu du marché aéronautique mondial. Mais pourquoi Tolosa, toujours en solitaire, pourquoi pas une collaboration entre les aéroports du Sud de France ou Occitània entre Bordèu et Niça ?

 

Las contribucions politicas francesas en Occitània fan illusions ambe una liaison LGV ambe París coma la sampitèrna solucion per la logistica industriala tolzana, e costarà moneda per gaire de retorn per l’economia occitana, e per aver sampitèrnas problèmas ambe la SNCF-RFF e l’Estat ; es clarament non comprendre lo sistèma productiu tolzan (quasiment ara sul modèl alemand de las PME), o jogar ambe París e pels sampitèrnes resultats bons pel pus gròs, per pensar d’una autra manièra sense perturbar los nacionalistas franceses ? Es complicat de saber çò qu’un Tolzan vòl ! Logistica tojorn : La batalha de Murèth en 1213 jà a descrivut un Tolzan que sabiá pas çò que voliá, la dignitat o lo peatge…

Sovent lo Francés explica lo «regionalisme occitan» (e soi pas regionalista “car escrivi en occitan”) coma un replegament sus se, una creacion de frontièras novèlas ; coma se las guèrras nacionalistas francesas avián pas creat frontièras grandas, e mortalitat de la mai dolorosas pels Occitans, e quitament en Africa ont n’en caliá pas ! Alara es lo nacionalisme francés que prepausa, ara, una logistica per Tolosa qu’embarra la vila en passar per París ! Un trauc logistic europèu.

Sovent lo Francés explica l’occitanisme coma un anarquisme*, sense lei (e l’occitanisme d’esquèrra malastrosament fa tot per èstre percebut aital, çaquelà), al moment que París a plan comprès que las leis se devon èstre europèas per poder fargar un continent a la dimension chinesa, o brasilièra ; e donc per Tolosa, e per totas las vilas occitanas de dimension mondiala, nos cal una linha d’avion tanben per anar cap a China, o a Singapor. Per tot aiçò far, se cal adaptar a las leis europèas ambe una legalitat occitana, e donc s’elonhar de l’anarquisme e pensar lo legal adaptat a Occitània, en tota dignitat dins un Parlament digne. Donc, per la fòrça de la vida planetària, e per una adaptacion clara al sistèma mondial, Tolosa a mestièr de decidar aquí quinas seràn las seunas bonas leis, e que seràn aplicadas per una administracion eficaça e pauc cara, sense passar per París que còsta lo pèl del cuol als Tolzans, a tota la societat nacionala occitana, mai tanben a totas las capitalas occitanas de Bordèu a Niça.

Sovent lo Francés pensa l’occitan coma un suplement d’amna (lo clientelisme associatiu ajuda), avètz demandat a un Alemand, un Chinés, un Newiorqués, un Californian, un Quebequés, un Japonés, un Corean, un Australian, un Indonesian o Malesian, çò que ne pensan ? Un ciutadan del monde comprend pas perqué los Occitans e las Occitanas aguèssen mestièr de passar per París per pensar e per viure sobre aquesta planèta, alara qu’un Catalan, un Portugués, un Helvèt, un Escossés, un Danés, un Eslovac, un Ukraïnian o Leton, un Turc o un Armenian, un Malian o un Iranian, un Kenian, un Bantó, etc., eles zo fan qu’a la talvera, e que zo fan ambe d’economia potenta.

Nòstre principal problèma es de se non pensar coma la província (veire la setmana passada) de la santa capitala, es d’èstre digne dels trobadors e dels governants occitans d’abans l’arribada de las dictaturas reialas francesas o de la santa republica bonapartista. Nos devèm sentir nosauts coma Occitans e Occitanas per pensar que la logistica de Tolosa dèu èstre pensada en companhiá bona de Bordèu, Marselha-Ais, e Niça, e benlèu tanben ambe Barcelona. Robèrt Lafont parlava de “temps tres”, jà en 1990. Lo temps novèl, XXIen sègle, serà donc occitan, s’es pensat ambe dignitat, e serà tanben multicultural sus la basa clara occitana.

Dins aquesta condicion l’urgéncia logistica per Tolosa es ligar l’aeropòrt e l’estacion centrala de Tolosa a las autras granda vilas occitanas e catalanas ; es la geografia que mana, non lo politic ; l’investiment dèu èstre causit d’aqueste biais, Merinhac e Blanhac devon èstre ligats en una ora de transpòrt terrestre, parier per Marselha-Ais, e tres oras per Niça-Turin e Milan. E dins aquestas condicions los ligams via Lyon son tanben d’una urgéncia granda perqué passan directament cap a Alemanha, mas los poders logistics parisencs e socialistas an abandonat de melhorar la linha LGV qu’auriá costat lo mens entre Lyon e Mulhausen … aquesta linha pensa pujar dinca Hamburg, jà sonque fautava 150 km de linha francesa en Francha-Comtea.

Aquesta linha interessa directament l’Union Europèa per èstre un projecte europèu, lo centralisme francés socialista a votat coma un sol òme coma l’auriá fait un poder FN a París, contra la modernizacion rapida de la linha cap a Alemanha per Barcelona, Turin, o Tolosa-Bordèu, cap al nòrd e a l’Euròpa centrala. Los de Mulhausen, ciutadan francés de lenga alemanica, plúran l’estupiditat politica ; ai pas entendut un sol occitan criticar aiçò, per fauta d’informacion segur.

Es que los socialistas de Tolosa sábon quantes avions per jorn parton de l’aeropòrt de Blanhac a destinacion de Hamborg ? E quantes clients nòrd-americans o chineses aurián mestièr de pensar Bordèu e Tolosa associats ? Quantes Catalans pòdon trabalhar ambe Tolosa per dimensionar Tolosa al centre d’una clau europèa pels escambis mondials (Zaragoza es un autre trauc logistic per Tolosa), e que Perpinyà aurà un ròtle màger.

Es que los politicians locals e lo sistèma entreprenarial tolzan pensa per se meteis coma los Catalans e las Catalanas zo fan al nivèl mondial ? Tal un Occitan e una Occitana, en tota dignitat, en respectar lo país qu’i vívon ?

Occitània es pensar lo país, e se pensar sus la planèta coma quicòm d’autanplan important sense passar pel sant drac parisenc.

Per los qu’o vòlon, teni a posite un filme sobre Occitània, 15 minutas de descripcion de çò qu’es Occitània, sobtitolat en lenga alemanda, e plan utile per totes los quadres germanics d’Airbus per melhor entendre Tolosa, e s’i fargar un niu de desvolopament autonòme, e que posquèsse èstre un autre länder alemand de lenga occitana, mas favorable al multilingüisme mondial. Aiçò per debutar una reflexion sobre lo ròtle de las entrepresas mejanas en Occitània per sosténer l’economia europèa, e pensar Tolosa coma una clau occitana per un ensemble mai bèl Occitània, de Bordèu a Niça.

Pel moment la causida politica es simplassa, avèm lo costat Far North republican francés (99% de la pensada dels actors economics tolzans e del sistèma politic francés en Occitània), pron conegut aquel, o la logica europèa classica, perqué sèm al cap del continent europèu ; vertat non ? Avèm las platjas atlanticas a 200 km, e lo rèsta de l’Euròpa de l’autre costat a l’Èst, 2500 km de continent – tota geografia que passa pas per París. París pensa lo simplisme : lo ‘Far West’ per nosautres, los Indians son nosautres, o “la republica” (referéncias santas d’una cronica politica entenduda sus las ondas de Radio Paris) ; vesètz que la semantica es gaire geografica, e donc res de veire ambe la realitat tolzana.

 

Chronique de Jacme Delmas [ancian quadre logistic a l’internacional del grope SNCF (15 ans)] – Blog : http://democraciaoccitania.blogspot.fr/, partenaire de Toulouse Infos

 

(*) Anarquia, f., Situacion politica qu’es la resulta de l’abséncia de cap. Aital bastir una organizacion politica per Occitània, es considerat coma destrusir l’estructura francesa, donc coma un anarquisme, subretot pel personal politica francés que vívon en Occitània del sistèma francés. L’anarquisme es un movement d’idèas e d’accions que, rejetant tot fren exterior a l’òme, se prepausa de bastir la vida en comun sus la basa de la volontat individuala autonòma. Malgrat tot l’anarquisme es teorizat cap a la fin del XIXen sègle ambe Kropotline, Élisée Reclus e Malatesta, las linhas essencialas de la doctrina anarquista se fan tre la primièra mitat del sègle. La Révolution française farga un divòrci radical entre l’Estat, que se pausa coma element dels principis etèrnes de la libertat, de l’egalitat e de la fraternitat, e la societat qu’es dominada per l’esclavatge economic, l’inegalitat sociala e la luta de las classas. Aquesta contradiccion sembla encara mai acceptabla que la Révolution françaisedirà al meteis temps que l’individú es una fin en se e que totas las institucions politicas e socialas devon servir sancierament e desvolopar l’èstre uman. La libertat politica pareis illusòria, veire nefasta, a los que, en quite vertut d’aquestes principis, supòrtan una servitud sociala e economica. La primièra reaccion «anti-estatista» es sense cap dobte la «conspiracion dels Egals» dirigida per Cracchus Babeuf e qu’aurà per tòca de substituïr a l’egalitat politica l’«egalitat reala». «Desapareissètz, legissèm dins lo seu Manifèste, revoltantas distinccions dels rics e dels paures, dels grands e dels pichons, dels mestres e dels bailets, del govèrn e dels governats.»

La rédactionhttps://www.toulouseinfos.fr
Pierre-Jean Gonzalez, rédacteur en chef de toulouseinfos.fr a collaboré avec de nombreux médias avant de prendre la direction du site toulousain, qui existe depuis 10 ans.

LAISSER UN COMMENTAIRE

S'il vous plaît entrez votre commentaire!
S'il vous plaît entrez votre nom ici