Accueil Occitan Chroniques occitanes Municipales : quelle place pour la culture occitane à Toulouse ?

Municipales : quelle place pour la culture occitane à Toulouse ?

Municipales : quelle place pour la culture occitane à Toulouse ?Le 24 février, Convergéncia Occitana a organisé un débat entre les candidats toulousains aux élections municipales. La soirée fut courte, 18h / 21h, le fallait-il pour éviter les problèmes de débat démocratique sur un sujet tellement … à éviter pour certains, et tellement important cependant pour l’identité de la ville qui se veut capitale d’Occitània.

 

Un momenton de campanha electorala 2014 serà estat dedicat a un circus politicus de pichon nivèl ; una mena d’obligacion que lo contengut se podriá resumir : i cal èstre present, lo militant associatiu coma lo politic, la ciutadanetat i es presenta rarament ; es pietadós.

Mas l’objectiu del politician es d’èstre gente coma una castanha que sortís sonque de son pelon. Es de dire qu’es important, pel cònsol ancian coma pels candidats. Pel militant es una mena de serada per suportar discorses dobtoses, qu’acredítan la servitud, e lo volontariat d’o suportar : Estienne es pas encara pron legit.

Coma pensi que soi pron independent sense que pensar d’una autra manièra que lo concènsus costumièr ; perqué me sembla que cal avançar e avançarèm pas en plegar l’esquina de manièra que lo politician sortirà en dire : «quines cons aqueles occitans!», non la meuna libertat serà escriure que se cal pas far enganar pel sistèma partidocrata.

Lo 24 de febrièr 2014, Convergéncia Occitana (*C-Oc, dins aquel tèxte), lo gestionari de l’Ostal d’Occitània, convidava las associacions sòcias de portar lo debat ; es complicat d’organizar un debat politic. Aquò foguèt impossible. La primièra rason es ontologica al sistèma ; las associacions son pauc conegudas e pauc publicas, es important pels politicians o capitols de las amagar ; la raiça politica d’aiçò non serà jamai tocada pel debat ; perqué ? Las associacions mancan de competéncias e d’objecte meteis, pausa lo problèma politic que los socialistas non vòlon tocar en debat, sense ne mestrejar lo contengut e l’orientacion. C-Oc es d’aquelas associacions, mas es pas la sola. Segur C-Oc es la mai clara del tot, e la mai gaitada ; mas n’i a talament d’autras….

Aquel diluns visiblament las questions èran « calme plan ». E donc se poguèt gaire amagar puèi la question non mestrejada se transformarián en páur politica ; perdre las subvencions. Perqué lo sistèma politic de la politica per l’occitan s’en trufa, çò que l’interessa es la clientèla dels votants ; las eleccions per Tolosa se pòdon perdre a 400 vòts prèp ; es que los Occitans e las Occitanas de Tolosa n’an consciéncia ?

Car lo politic francés li agrada bric de parlar democraticament. Mantunas vagadas son estadas ditas contravertats ; en aquestes moment sonque se dís vertats quora s’engana ; la mai gròssa vertat enganadoira es estada : « Pierre Cohen a tengut sas promessas » ; segur que se Nicole Beloubet èra damorada, l’ipocrisia seriá pas la marca del passat dels socialistas al Capitòli. Sense gaire d’aver l’esperit d’un Nòstredame, la dòna Kempf, pron simpatica coma Nicole Beloubet, serà dins una pausicion mens confortabla … politicament, coma un Jean-Charles Valadier, tot parier ; aquelas pausicions ajúdan los socialistas per non desvolopar una politica per l’occitan, un fren d’una eficacetat probada dempuèi 5 ans al capitòli ; Pierre Cohen auriá cambiat, coma la castanha novèla nascuda sul vièlh arbre ? Se compta pas lo nombre d’empages que faguèron que lo programa de la còla socialista es pas estat complit ; i a pas que los avugles e sords, o los musicians de musicas classicas, per non s’en rendre compte, e los que recebon subvencions plan segur.

Es benlèu aquò que pausa lo real problèma, la pertinença d’un discors de campanha qu’aurà d’acarar la realitat politica del grope de Pierre Cohen ; mas sobretot, un festenal normal en vila mondina còsta trente o quarante còps, lo budgèt per l’occitan actualament a Tolosa e l’implicacion de l’administracion es frenada pels amics de Pierre Cohen, a l’educacion, a la cultura, a las biblitècas, a la comunicacion, dins l’ofici de torisme, al servici abessonatge, dins totes los servicis i a un elegit per frenar, etc. E aquò l’avèm vist a Tolosa, mas tanben a Carcassona, Narbona, e Marmanda…. La memòria istorica fauta dins l’occitanisme, sobretot qu’es pas ensenhada a l’universitat, vist que son los socialistas que fan los corses de formacion !

Sempre s’oblida l’essencial, es la populacion de Tolosa (quora es realament e sincièrament questionada) que demanda una politica, vertadièra, per l’occitan. Tota la partidocracia frena.

Donc Pierre Cohen n’a consciéncia, mas li cal visitas privadas e occitanistas, sovent, per li mostrar lo bon camin ; e los arguments son sempre, per astre, a posite, e utiles politicament ; cranhi pron que lo POC-Bastir n’en aguèsse pas pron los mejans politics per li donar lo bon camin. L’avèm plan remarcat al moment que Pierre Cohen faguèt remarcar a Vincent Rivière, que el, Pierre Cohen, es vengut e que Jean-Pierre Plancade non a la convidacion de C-Oc ,,, un moment pron subtil, mas intelligent de sortida de Pierre Cohen per defendre sa vision politica ; plan jogat ! E paure Vicent Rivière … li manquèt d’experiéncias politicas ; los Angelets son pas per far de politica, Pierre Cohen zo sap. Plan jogat ; es pas un Angelets, el….

Pendent la serada tres candidats son venguts fisicament, sonque tres. Los fronts nacionals franceses d’esquèrra o de dreita son pas venguts per rasons diferentas : lo FN per non èstre estat convidat ; lo FdG per non aver res de dire, e donc es pas vengut ; es pas lo sol dins aquel camp, cal notar LO (sense contengut), la candidata ecologista discidenta (pas invitada?), lo NPA ( pas convidat ?), Amokrane-Chouki (pas convidat ?). De tot biais, pas convidat o simplament representat, es una error de campanha, vist que l’eleccion a Tolosa se jòga en pauc de vòts ; Pierre Cohen zo sap ; Jean-Luc Moudenc zo a poscut tastar lo còp passat ; ara, convéncer aquí a la serada es convéncer l’abstencionisme occitan.

Cal notar que la representacion de Dòna MEP de Veyrac es estada donada al darrièr moment dins l’aula ; donc èra pas brica prevista ; es normal la MEP de Veyrac es al parlament europèu (grope PPE), e deviá aver una agènda cargada, e un staff de campanha que coneis pas brica Tolosa, ni lo dorsier occitan de Tolosa. Cal notar que la deputada europèu es tanben aquela que vòta ambe lo FN contra lo multilingüisme en Euròpa, alara l’occitan li podrà semblar de gaire utilitat ; votar per ela, tanben ?

Per Jean-Pierre Plancade, el «qu’aima Tolosa», nos mandèt Vicent Rivière ; aquel èra un peis dins l’aiga IEO-CFPO-Org-e-Com ; es evident que per Plancade èra lo bon representant ; es lo bon biais de se presentar tot en occitan, soi segur qu’auriá poscut èstre melhor ambe un pauc mai d’experiéncias de campanha electorala ; es complicat de far campanha. Mas mandar un representant, per Jean-Luc Moudenc es estada l’error de la campanha passada.

Un tiratge al sòrt donèt lo candidat ecologista EELV, Verds de Tolosa, coma primièr intervenent ; O cal plan dire, mestreja plan lo subjecte ; lo seu punt fòrt : es pas occitan ! (e o sap plan dire) E dins un mitan que costeji plan, val melhor per aver una vision seriosa de l’occitan e d’una politica per l’occitan. O tòrni escriure Antoine Maurice mestreja plan son dorsier ; foguèt un bon candidat a la presentacion del debat C-Oc ; es evident que l’experiéncia de Jean-Charles Valadier li es estada un grand interès ; non podrèm listar los problèmas que Jean-Charles Valadier aguèt ambe los elegits socialistas que damoravan aprèp lo depart de Nicole Béloubet, mas son talament nombroses que la politica per l’occitan d’EELV a pas jamai poscut èstre mesa en plaça. Se pausa realament la question, l’aligança EELV e socialista fabrica una politica coërenta o frena al desvolopament de l’occitan a Tolosa ?

 

Mas çò qu’es valable per EELV, o serà per POC-Bastir

Pierre Cohen en seguir, a plan memorizat lo discors occitanista, es pas un perdigal de l’annada ; mas res de novèl dins la seuna implicacion per la dignitat occitana. Aquel castan es pas novèl, jà a experiéncias e sabèm lo plan e lo mens bon que podrà donar ; la seuna equipa socialista de l’entorn, es legitimista e escota plan çò que los socialistas vòtan a París.

Dins lo passat podèm, non pas coma lo darrièr còp, saber las capacitats de fabricacion d’una accion foncion de las promessas ; dins lo pichonèl programa dels tempses passats, podèm afortir qu’es pas estat tengut, segur qu’i a rasons, mas la primièra es lo seu manca d’autoritat sul subjecte ; car, o cal plan dire la politica lingüistica per l’occitan es pichonèla, e causarà bric unes deficits novèls ; çaquelà sabèm dels tempses passats, que Pierre Cohen sus d’autres subjectes a de l’autoritat, vertadièra. Nicole Beloubet ne prenguèt una carga.

De tot biais per saber, la lista longa d’aiçò de l’accion per l’occitan, passat e futur, d’un Pierre Cohen caldrà encontrar los foncionaris de la vila que sábon quí es Jean-Charles Valadier, mas tanben lo son manca d’autoritat socialista per poder complir las promessas (escòlas, torisme, festenals, bibliotècas, signaletica, òrts, etc.) que Pierre Cohen aviá pactat ambe lo POC-EELV, lo darrièr còp.

Jean-Luc Moudenc es estat adralhat coma cal ; mas lo contengut es estat superfin e superficial, d’una autoritat melhora que se podiá esperar sul tèma ; aquel, abans l’arribada dels socialistas al capitòli, a poscut mesurar l’interès politic e sentimental de l’occitan dins tota la populacion tolzana ; me pensi que n’a tirat leiçons politicas, vist las seunas intervencions al Assemblée Nationale sul tèma de la Carta Europèa de las Lengas ditas Regionalas e que los seus capolièrs de grope èran contra aquela signatura, ratificacion ara prepausada pels socialistas coma un element de campanha electorala (es que capitaràn de la ratificar… de l’aiga serà passat devath los pont de Tolosa, e l’aiga de Garona serà benlèu tornada a ploja dins los Pirinèus abans!). Jean-luc Moudenc aviá un fum de partisans, militants de sa lista dins la sala. L’afar occitan los sembla mai qu’interessar, mas ne fan pas una demostracion autanplan gròssa que lo partenari POC-Bastir dels socialistas.

Per los qu’an vist las seradas publicas ambe EELV e los socialistas de poc-Bastir, avèm mai après que pendent la serada de diluns.

Sabèm pas encara se lo militant socialista o ecologista o de dreita, serà lo mai aluzerpit per l’occitan. Perqué ? Perqué los escrits son encara de publicar, linhas a linhas, per aver una vision pron clara e seriosa. Mas aquelas promessas, coma las ancianas, digun per las verificar -dins l’aplicacion- per las mesadas venentas, digun d’independent del politic e de las associacions. Lo problèma principal de la politica per l’occitan es una politica pichona e damora alara pauc susvelhada per saber s’es eficaça per la collectivitat, e per l’avenidor de la lenga.

 

Las questions de l’aula

Perqué las questions devián èstre concensualas e donc sense interès per un real debat, la serada me sembla aver mancat l’essencial : interessar la ciutadanetat tolzana sobre l’occitan.

Avèm plan entendut que Tolosa serà pas encara al nivèl del sistèma public que dèu èstre ; lo projecte important en dignitat de la transformacion de la preson de Sant Miquèl, en accòrd ambe lo vesinat, en centre cultural europèu de la civilizacion occitana, es enterrat en primièra formula per Pierre Cohen ; los autres candidats n’an pas parlat aquò coma una prioritat. Lo projecte èra çaquelà de granda importança per Occitània, e pel barri de Sant Miquèl, que la ciutadanetat del barri i èra preste de s’implicar (es benlèu lo dangièr).

L’occitan, per las associacions e pel sistèma politic que suportaràn, serà pas encara un ben public tolzan coma l’arquitectura de la vila (l’urbanisme -ela- amerita una aplicacion mòbil pels toristas).

Se Tolosa vòl èstre lo pòrt interior de Barcelona pel continent, l’occitan i serà utile. Sense, Lyon serà en concurréncia, mai fòrta e eficaça.

Lo gente gost de la violèta aquel qu’agrada a las ajudadas associacions e al sistèma politic francés a Tolosa, non serà sufisent per la dignitat manténer, la visibilitat assegurada còsta gaire, mas digun o sembla comprendre. Jà que lo budgèt per l’occitan còsta 20 còps mens que totes los festenals amassats a Tolosa.

Abans lo primièr torn, i aurà un novèl bilhet sul meteis tèma, punt a punt farèm una listat INDEPENDENT per aquestas eleccions 2014.

 

Chronique de Jacme Delmas – Blog : http://democraciaoccitania.blogspot.fr/, partenaire de Toulouse Infos

 

Los ligams de campanha per l’occitan o en ligason…. Car es sovent complicat de trapar l’informacion directa, o lo ligam sul tèma.

Antoine Maurice, cap de lista Verts-Alternatifs a Tolosa

Pierre Cohen, cap de listaSocialistas-[,,,]-poc-Bastir

Jean-Luc Moudenc, cap de lista de UMP-UDI

La rédactionhttps://www.toulouseinfos.fr
Pierre-Jean Gonzalez, rédacteur en chef de toulouseinfos.fr a collaboré avec de nombreux médias avant de prendre la direction du site toulousain, qui existe depuis 10 ans.

LAISSER UN COMMENTAIRE

S'il vous plaît entrez votre commentaire!
S'il vous plaît entrez votre nom ici