Accueil Occitan Chroniques occitanes Novèls o Navèths Arribats, l'accueil à Tolosa

Novèls o Navèths Arribats, l’accueil à Tolosa

Novèls o Navèths Arribats, l'accueil à TolosaPlus ou moins 3000 à 4000 personnes arrivent chaque année à Tolosa. L’accueil de la « ciutat mondina », près du bureau du maire fait-il réélement bien son travail ? Après questionnement de nouveaux arrivants, il semblerait que non. Alors, l’accueil à Tolosa est-il suffisant ?

 

Barcelona commemòra los dos milenaris d’istòria ; es l’escasença de fargar tota una politica d’integracion e d’animacion pels «nouvenguts», se podriá dire en occitan, los novèls o navèths arribats. Cal notar que Tolosa a una istòria talament rica que despassa los dos milenaris de Barcelona, mas a Tolosa la politica francesa frena d’exteriorizacion d’aquestas politicas d’ensenhança publica de l’istòria reala de la «ciutat mondina» ; los musèus son pas pron per aiçò far – caldriá que lo personal politic o sapieguèsse ; perqué ? Perqué l’informacion de l’istòria de Tolosa ajuda pas a èstre sotmetut als poders centralistas franceses que fan la vila actuala e que ne manipúlan las pòrtas per obténer de migrants assimilacionistas de la cultura e la vida occitana ; es lo meteis fenomèn que lo dictator mòrt al lièch, F.Franco, a volgut bastir en ajudar l’immigracion andalosa a Barcelona ; mas anuèch a Barcelona, las causas son claras, son los Catalans qu’an en mans las decisions politicas, quitament s’aquò de la democracia assaja pas d’o melhorar vist que Madrid, coma París, assaja de centralizar tot, quitament las pensadas politicas, e las accions comunalas, o d’aglomeracion.

A Tolosa, las pensadas politicas an enterrats las parets visigoticas, las parets romanicas, los escrits trobadorencs, la vida filosofica e del dreit occitan, la sapeinça scientifica occitana, l’escrit occitan e l’amor occitan, la poesia e los joglars, an enterrat Godolin dins una pèira al centre d’un Òrt ; e la formacion dins la escòlas (totas dinca l’universitat) es l’endoctrinament modèl Jules Ferry (un «pòble superior se dèu d’ensenhar un pòble inferior», dins lo cas occitan es un pòble sotmetut e docil). Alara la formacion a l’istòria, a la geografia sociala e fisica, a la lenga occitana e sa cultura, al biais de viure, etc. es tot dins las mans de las pauras associacions de la vila, aquelas que son pas, tocadas per la sotmission a la pensada franchimanda unica, e parisenca ; e n’i son mantunas ! Aital podèm notar que la vila de Tolosa a transferit l’arcuèlh permanent de la vila a una associacion, ambe fòrça merits, per ajudar tot l’an l’arribada dels novèls arribats. La comuna o farà de manièra simplassa : – los foncionaris de l’arcuèlh fan çò que pòdon a l’entrada per fabricar una “maleta” de prospectús toristics, – la pòsta dona las adreiças (que lo politic sembla pas i trapar problèmas de dreit e politic, ni per aquesta lista, ni per la realitat de la lista), – lo personal de la comuna manda dos còps l’an una convidacion per venir al capitòli*, aula dels illustres (tornarà segurament mai o mens 7 % del nombre de letras mandadas) (* jamai d’arcuèlh fòra del capitòli), – e segur i dèu aver discorses de tot escantilh del personal politic. Puèi es acabat !!!

Podrètz notar que lo document de promocion de la lenga occitana a la vila de Tolosa, editat en seria limitada (jamai re-editat), es pas pron numerós per poder èstre aital emplegat cada annada pels novèls arribats. De tot biais, i an pas pensat ! Ni las associacions, ni la persona en carga de la promocion de l’occitan dins la vila occitana de Tolosa, ni l’elegit en carga de l’occitan (pauc impòrta la color politica), ni lo personal politic, ni las convergéncias (vist qu’i an d’autras prioritats vist la fauta d’interès que lo cònsol pòrta diractament a l’occitan). Es pas de creire coma es pietadós, pietadós perqué es lo rebat d’una idèa : «occitan = lenga regionala», causa que tota discutida realament democratica o podrà destrusir, en conceptes e en realitat, e malgrat una mediatizacion forçonada de l’expression tòrta «langues régionales» que remplaça inocentament « patois » dins lo verbiatge jacobin d’ara, al XXIen sègle.

De mai, l’arcuèlh es fait, malastrosament per l’administracion, que, limitada administrativament e gaire autonòma, non pòt que donar los papièrs que dónan a cada torista que passa a l’ofici de torisme e qu’es etiquetat «commune de Toulouse» en lenga regionala parisenca, donc jamai en lenga occitana, la lenga pont de la latinitat, e jamai ambe la possibilitat de finançar de manièra privada l’afar. Es pietadós que, al moment de l’arcuèlh, i aguèsse pas una cantaira occitana per donar La Tolosana, la famosa cançon, e que cada participant partèsse ambe una pichona leiçon d’occitan e las paraulas escritas, acompanhat d’un sovenir que li farà estimar la vila occitana, TOLOSA ; enfin es malastrós que lo personal politic aguèsse sense que la cultura politica parisenca, e non pas la cultura tolzana per l’arcuèlh dels novèls arribats.

A Barcelona, l’arcuèlh se farga segur d’una autra manièra, ambe las associacions dels migrants, e n’i a mantunas, e la signaletica per saber ont las encontrar es clara. A Tolosa, un novèl arribat deurà saber ont es la comuna, ont es lo sièti de l’Acceuil des Villes de France, e que deurà parlar francés, a desfaut de saber l’occitan. L’AVF parlarà çaquelà anglés, mas res es previst en espanhòl, ni mai en lengas europèas mai espandidas coma lo rus, l’alemand o lo ongarés (per exemple). L’arribada dels toristas se debana a Tolosa per l’aeropòrt, AVF non se podrà pagar una botiga, ni a Matabuòu, ni a l’entrada de las autorotas….

A Barcelona, lo problèma de las lengas se pausa jamai, perqué l’universitat es implicada dins lo plurilingüisme, e l’ofèrta poligolica es una nòrma, la nòrma de la dignitat lingüistica de la ciutat comtala. Aital i son estudiants qu’an la possibilitat d’aver accompanhants per apréner lo catalan (cap cargat de mission «échanges universitaires» de las universitats de Tolosa o sabiá !). L’espanhòl s’aprendrà abans d’arribar a Barcelona, tot se podrà pas saber, especialament pels estudiants franchimands qu’an sovent en cap l’idèa, una lenga = un Estat, es de dire una vision etnista de la ligason entre lenga e Estat. Cada comunautat barcelonina de migrants a un ròtle de jogar per integrar los novèls, e zo fan en lenga autoctòna e en lenga catalana, ambe l’ajuda de la Generalitat de Catalonha.

Las promocions commemorativas fan que los «NOUVENGUTS» son plan arcuelhits tot l’an, e pas sonque l’estiu, o dos còps l’an, e de manièra viva, dinamica, optimista, catalanista, in vívo. Ai jamai vist un elegits de Tolosa o Montpelhièr, o Marselha, qu’auriá poscut se senhalar per èstre anat veire coma se debanava… E a Barcelona, cap veïcul es cremat al cap-d’an !

 

Chronique de Jacme Delmas – Blog : http://democraciaoccitania.blogspot.fr/, partenaire de Toulouse Infos


La rédactionhttps://www.toulouseinfos.fr
Pierre-Jean Gonzalez, rédacteur en chef de toulouseinfos.fr a collaboré avec de nombreux médias avant de prendre la direction du site toulousain, qui existe depuis 10 ans.

LAISSER UN COMMENTAIRE

S'il vous plaît entrez votre commentaire!
S'il vous plaît entrez votre nom ici